Η μεγαλύτερη στρατηγική απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος...  

Μερικά από τα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν το "προμελετημένο" του εγκλήματος.

https://deutsch.rt.com/meinung/83478-ost-offensive-selbstverwaltung-ostdeutschlands-ohne/

Τι γνώριζαν οι Γερμανοί, το οποίο αγνοούσαμε εμείς οι υπόλοιποι; Γνώριζαν από τότε πως δεν θα δικάζονταν ποτέ και δεν θα τιμωρούνταν ποτέ για τα εγκλήματά τους; 

Γνώριζαν από τότε πως δεν θα τιμωρούνταν για τα εγκλήματά τους στην Ελλάδα ή στην Ιταλία ή στη Σερβία; 

Με ποιον τρόπο μπορούσαν να γνωρίζουν το μέλλον τους; Πώς ήταν βέβαιοι ότι μπορούσαν να καταστρέψουν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, χωρίς να τους απασχολεί η έννοια της αποζημίωσης; Γνώριζαν αυτά, τα οποία εμείς οι υπόλοιποι τα καταλάβαμε μετά από δεκαετίες, εφόσον ποτέ δεν πήρε αποζημίωση η Ελλάδα ή η Ιταλία ή Σερβία από τους Γερμανούς;

Το ίδιο συνέβαινε και με τους συνεργάτες των Ναζί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης. Με τις καταστροφές τής τελευταίας στιγμής η αμερικανική παρουσία ήταν κάτι παραπάνω από σωτήρια για όλους τους προδότες των λαών. Όλοι οι φιλοναζί δωσίλογοι παρακαλούσαν τους Αμερικανούς να εγκατασταθούν στρατιωτικά την Ευρώπη. Τους παρακαλούσαν να μην τους εγκαταλείψουν. Οι δωσίλογοι των κατακτημένων χωρών έλπιζαν για την επιβίωσή τους μόνον στην αμερικανική παρουσία. Οι Γερμανοί εγκατέλειπαν τις κατακτημένες χώρες και οι αμερικανικές πρεσβείες δούλευαν "διπλοβάρδιες", για να καταγράψουν τους νέους "οπαδούς" τους ...Να παραλάβουν τις υποσχέσεις τους και τα σχέδιά τους για το πώς θα τους παρέδιδαν τις πατρίδες τους.

Ταυτόχρονα όμως αυτές οι παράλογες συμπεριφορές των Ναζί προσέφεραν επιπλέον κέρδος στους Αμερικανούς. 

Οι Αμερικανοί μεγιστοποιούσαν το κέρδος τους από την ολοκληρωτική καταστροφή των ευρωπαϊκών υποδομών. Γιατί; Γιατί μπορούσαν να "ευεργετήσουν" τα κράτη με σχέδια "πέτσινων" δολαρίων τύπου Μάρσαλ και να μπουν μέσα σ' αυτά τα κράτη σαν "συνέταιροι". Άρα; Άρα, γνωρίζοντας ποιος είχε κέρδος από μια παράλογη ενέργεια, καταλαβαίνεις ποιος τη δρομολόγησε ...Έτσι απλά ...Χωρίς ούτε ένα στοιχείο στη διάθεσή σου.

Όλοι οι Ναζί, οι οποίοι κινδύνευαν να εκτελεστούν για τα εγκλήματά τους, έγιναν φανατικοί φιλοαμερικανοί και μεταπολεμικά όχι μόνον επιβίωσαν, αλλά και προόδευσαν χάρη στα αμερικανικά "συγχωροχάρτια".

Αν δεν υπήρχαν οι Αμερικανοί, οι λαοί της Ευρώπης θα είχαν λιώσει τα γερμανικά τομάρια. 

Ας ψάξει κάποιος να βρει πότε έγιναν τα φοβερότερα εγκλήματα των δωσίλογων στην Ελλάδα. 

Τα περισσότερα έγιναν όταν η ήττα των Γερμανών ήταν πλέον βέβαιη. Ποιος ενθάρρυνε τους Ταγματασφαλίτες να σφάζουν, να βιάζουν και να λεηλατούν τη στιγμή που τα εμφανή αφεντικά τους έπνεαν τα λοίσθια; Κάποιος τους ενθάρρυνε και ταυτόχρονα τους έδινε εγγυήσεις για την ασφάλειά τους. Τον Ιούνιο του '44 έσφαζαν όποιον έβρισκαν στον δρόμο τους οι δωσίλογοι Ταγματασφαλίτες. Λίγες ημέρες πριν την εγκατάλειψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς.

Το ίδιο "παράλογα" φέρθηκαν σ' αυτόν τον πόλεμο και οι Σοβιετικοί. Όταν ο Χίτλερ έπρεπε να βρει το "κουράγιο" να κάνει την πρώτη κίνηση, προκειμένου να αιματοκυλίσει την Ευρώπη, οι Σοβιετικοί ήταν αυτοί οι οποίοι τον διευκόλυναν.

Αυτή η κίνηση ήταν ιδιαίτερα τολμηρή για τη Σοβιετική Ένωση ...Μια Σοβιετική Ένωση αδύναμη και εσωστρεφή, εφόσον το καθεστώς της κρατιόταν στην εξουσία με νύχια και με δόντια και ασκώντας καθημερινή πραγματική τρομοκρατία, προκειμένου ν' αντέξει ...Μια Σοβιετική Ένωση, η οποία από τότε εμφανιζόταν ως το σίγουρο επόμενο "θύμα" των ναζιστών, οι οποίοι αρέσκονταν στην αντικομμουνιστική ρητορεία. Αυτή η Σοβιετική Ένωση θα έπρεπε φυσιολογικά να στηρίζει πολιτικά και στρατιωτικά την Πολωνία, ώστε να έχει ένα "ανάχωμα" απέναντι στη βέβαιη εναντίον της επίθεση των αντικομμουνιστών Ναζί. Όμως, αντί να το κάνει αυτό, έκανε τα ακριβώς αντίθετα. Έκανε επίθεση στην Πολωνία και απέκτησε σημείο "επαφής" με τη ναζιστική Γερμανία. Έκανε δηλαδή το απόλυτο στρατηγικό σφάλμα ...

Ένας προλεταριακός "κεφτές", γεμάτος πετρελαϊκά "ζουμιά", ακούμπησε στο "διψασμένο" για πετρέλαιο κτήνος του Ρήνου ...

Αν αυτό όμως είναι παράλογο, υπάρχουν και άλλα ακόμα πιο περίεργα. Τον Μάρτιο του 1940 —και ενώ η Γερμανία διαρκώς ισχυροποιούνταν και ήταν βέβαιον ότι θα επιτεθεί στη Σοβιετική Ένωση— οι σταλινικοί όχι μόνον δεν προετοιμάζονται σε μια άμυνα απέναντί τους, αλλά έκαναν το απολύτως παράλογο. Πραγματοποιούν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του πολέμου. Διαπράττουν τη σφαγή στο Κατίν. Σκοτώνουν σαν τα αρνιά τον "αφρό" της πολωνικής κοινωνίας. Σκοτώνουν αξιωματικούς του πολωνικού στρατού και μορφωμένους αστούς της Πολωνίας. Γιατρούς, μηχανικούς, καθηγητές κλπ.. Παράχωσαν μέσα στις λάσπες του Κατίν όλο το "μέλλον" της Πολωνίας.

Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι είχαν ανάγκη τη συμμαχία της αστικής Πολωνίας απέναντι στη ναζιστική "λαίλαπα", κάνουν ένα ανυπόφορο έγκλημα, το οποίο τους κάνει πιο μισητούς στους Πολωνούς ακόμα και από τους ίδιους τους Ναζί. Αυτοί, οι οποίοι είχαν ανάγκη την αντίσταση της Πολωνίας, προκειμένου να "φρενάρουν" το γερμανικό "τέρας", καταστρέφουν την εσωτερική της "δύναμη". Γιατί το έκαναν αυτό; 

Υπάρχει λογική εξήγηση αυτής της παράλογης συμπεριφοράς; Όσο σκουπίδια, αγράμματοι και ανεγκέφαλοι κι αν ήταν οι σταλινικοί, δεν δικαιολογείται αυτή η πράξη. Άλλωστε, πάντα διέθεταν ισχυρά ένστικτα επιβίωσης και πάντα γνώριζαν με καμαρίλες και συνομωσίες να εξασφαλίζουν συμμαχίες. Δεν ήταν δηλαδή θέμα βλακείας η σφαγή στο Κατίν. Άρα; Άρα, κάτι γνώριζαν, το οποίο όλοι οι σύγχρονοί τους αγνοούσαν.

Τι ήταν αυτό το οποίο μπορεί να γνώριζαν οι Σοβιετικοί, για να κάνουν αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα; Γιατί θα μπορούσαν να έχουν κέρδος από ένα τέτοιο μεγάλο έγκλημα, το οποίο στρατηγικά ήταν όχι απλά περιττό, αλλά εντελώς βλακώδες; Η απάντηση είναι απλή. Οι Σοβιετικοί συμμετείχαν στην αντιβρετανική συνομωσία των Αμερικανών.

 Γνώριζαν από τους Αμερικανούς τον μεταπολεμικό σχεδιασμό. Κάποιοι δηλαδή στη Ρωσία γνώριζαν —τρία χρόνια πριν την "αμφίρροπη" μάχη του Στάλινγκραντ— πως όχι μόνον θα "νικήσουν" τους Γερμανούς στην εισβολή τους στη Ρωσία, αλλά ότι η Ρωσία θα "αντεπιτεθεί" και στο τέλος θα πάρει τη μισή Γερμανία "προίκα".

Ήταν δηλαδή "κοινωνοί" του μελλοντικού σχεδιασμού, ο οποίος προέβλεπε ότι ο κόσμος θα χωριζόταν σε δύο στρατόπεδα.

Όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν ήταν μόνον οι Γερμανοί Ναζί εκείνοι οι οποίοι γνώριζαν τον αμερικανικής εμπνεύσεως μεταπολεμικό σχεδιασμό ...Τον γνώριζαν και οι Σοβιετικοί ...Ήταν όμως οι μόνοι; ...Όχι βέβαια ...Τον γνώριζαν και άλλοι ...

Το γνώριζε ακόμα και ένας άχρηστος Έλληνας. Τους ηθικούς αυτουργούς τού εγκλήματος κατά του πολωνικού λαού τούς γνώριζε και ένας Έλληνας, ο οποίος είχε παντρευτεί μια πολωνοεβραία ...Ένας άθλιος Έλληνας, ο οποίος με τις "πλάτες" των Αμερικανών έπαιζε παιχνίδια εις βάρος των Βρετανών ...Το γνώριζε ο Παπανδρέου.

Ανοίγουμε τον "φάκελο" της πιο δολοφονικής απάτης στην ιστορία. 

Εκατό εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν μέσα σε λίγα χρόνια και ακόμα δεν εχουμε βρει τους δολοφόνους.

Όταν κάποιος διεκδικεί την κοσμοκρατορία, αλλά δεν βρίσκεται στον "δρόμο" που την αποφέρει, υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχει πρόβλημα, γιατί αυτός, ο οποίος την διεκδικεί, έχει πάντα στόχο αυτόν που την κατέχει.

Στην περίπτωσή μας αυτός, ο οποίος την κατείχε, ήταν συγκεκριμένος. Ήταν η αυτοκρατορία στην επικράτεια της οποίας ...ο ήλιος δεν έδυε ποτέ. Η αυτοκρατορία που ...κυβερνούσε τα κύματα ...Η Μεγάλη —καί στο όνομα καί στη χάρη εκείνη την εποχή— Βρετανία. Αν δηλαδή κάποιος διεκδικούσε τον ρόλο της, σ' αυτήν έπρεπε να επιτεθεί. 

Όμως, στην περίπτωσή μας δεν έγινε κάτι τέτοιο. Αυτός, ο οποίος πλημμύρισε την Ευρώπη στο αίμα, διεκδικώντας την κοσμοκρατορία, δεν επιτέθηκε σ' αυτόν που μπορούσε να του τη δώσει — στην Βρετανία που την κατείχε.

Οι ρατσιστές ΝΑΖΙ πήραν δάνεια από τους Εβραίους τραπεζίτες, για να καταλάβουν την εξουσία στη Γερμανία. Ακόμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης τής Γερμανίας χτίστηκαν με εβραϊκά δάνεια των Ρότσιλντ, των Ροκφέλερ, των Γκόλντμαν, των Σάγκς και των Λίμαν ...Όλα τα "καλά παιδιά" της τραπεζικής μαφίας χρηματοδότησαν τους ΝΑΖΙ ...Με τα χρήματα των Εβραίων έγιναν πολιτικοί παράγοντες της Γερμανίας του Γ’ Ράιχ.

Τον Χίτλερ δεν τον έκανε Καγκελάριο η ακατάσχετη μπουρδολογία του με ακροατήριο τους μεθυσμένους των γερμανικών μπυραριών ...Τον Χίτλερ τον έκαναν Καγκελάριο τα χρήματα, τα οποία του επέτρεψαν να ενεργοποιήσει τη γερμανική παραγωγή σε μια Γερμανία άνεργη, η οποία πεινούσε. 

Με αυτά τα εβραϊκά χρήματα οι Ναζί άνοιγαν εργοστάσια και έδιναν μισθούς στο χαρούμενο "κρέας", το οποίο στη συνέχεια θα έβαζαν στον "μύλο" της Βέρμαχτ. Αποδεδειγμένη —με αδιάσειστα στοιχεία— είναι η "προέλευση" αυτών των χρημάτων.

Υπάρχουν αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν την εβραϊκή προέλευση των δανείων αυτών.

Ακόμα και η ατιμωρησία, που χαρακτηρίζει το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αποδεικνύει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Σκοτώθηκαν εκατό εκατομμύρια άνθρωποι και για όλο αυτό το "μακελειό" τιμωρήθηκαν μόνον μια ντουζίνα άνθρωποι; 

...Ούτε δύο άνθρωποι ανά δέκα εκατομμύρια νεκρών; . Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία. Αυτή είναι η επίσημη στατιστική του πολέμου. Πάνω από 80 εκατομμύρια ήταν οι νεκροί του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
  

Τα 57 περιπου από αυτά τα εκατομμύρια ήταν απλοί άμαχοι πολίτες. Για όλα αυτά τα θύματα δικάστηκαν στην περίφημη Δίκη της Νυρεμβέργης 24 άτομα. 

Εξ’ αρχής αυτός ήταν ο στόχος τους; ...Οι Ναζί ήταν πληρωμένοι "υπάλληλοι" των Αμερικανών και ως τέτοιοι προστατεύτηκαν μετά το πέρας της "εργασίας" τους; ...Γιατί να μην υποθεσουμε ότι οι Ναζί ήταν η πιο οργανωμένη "συμμορία" μπράβων, που γνώρισε ποτέ ο κόσμος; 

Αν διαχωρίσουμε, τους πρωταγωνιστές σε κερδισμένους και χαμένους, χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τις μεταξύ τους δήθεν στρατιωτικές συμμαχίες ή αντιπαλότητες. 

Οταν ο πλούτος μιας χωρας τραβάει την προσοχή τραπεζιτών, οι οποίοι θέλουν να επωφεληθούν, αλλά δεν μπορούν; Τι μπορούν να κάνουν αυτοί οι τραπεζίτες; Τα σπίτια υπάρχουν και οι ιδιοκτήτες δεν έχουν ανάγκη να ζητήσουν από αυτούς στεγαστικά δάνεια. Οι απαιτήσεις τής καθημερινότητάς τους είναι χαμηλές και δεν έχουν ανάγκη να "υποθηκεύσουν" το πρωτεύον για έναν άνθρωπο περιουσιακό στοιχείο για την απόκτηση κάποιου άλλου.

Τι μπορούν να κάνουν, αν είναι αδίστακτοι; Μπορούν να "μπουν" στη γειτονιά με πονηρό τρόπο. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να εντοπίσουν τον πιο αδύναμο κρίκο της ...

Ποιο ήταν το ζητούμενο για τους τραπεζίτες, βλέποντας την πλούσια γειτονιά; ...Να την αρπάξουν από τους ιδιοκτήτες της ...Να μετατρέψουν τα ασήμαντα "χαρτάκια" τους σε μεγάλο ποσοστό ιδιοκτησίας αυτής της πανάκριβης γειτονιάς. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; ...Με το να τους βυθίσουν στα χρέη και στις υποθήκες. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να τους αρπάξουν τις περιουσίες τους, χωρίς να τους απειλήσουν με όπλα 

Εξαιτίας εκείνης της καταστροφής, οι ιδιοκτήτες, που μέχρι τότε είχαν αυτάρκεια κεφαλαίων και πόρων, ξαφνικά έχουν ανάγκη από όλα αυτά.

Η καταστροφή τούς πανικοβάλει και βγαίνουν στο δρόμο, φωνάζοντας για βοήθεια. Την έκκλησή τους αυτήν "ακούνε" οι "φιλάνθρωποι" τραπεζίτες και τρέχουν κι αυτοί με τους "κουβάδες" και τα πυροσβεστικά να σβήσουν τη "φωτιά". Καθυστερούν λίγο, για να "διευκολύνουν" τη "φωτιά" να ολοκληρώσει το έργο της ...και στη συνέχεια τρέχουν να βοηθήσουν με όσα μέσα διαθέτουν ...Μπαίνουν κι αυτοί μέσα στη "φωτιά" να "βοηθήσουν". Εκ του ασφαλούς όλα, εφόσον γνωρίζουν πως η "φωτιά" έκαψε ό,τι τους βόλευε να κάψει και θα σβήσει σύντομα, γιατί γνωρίζουν ποιος την έβαλε και τι δυνατότητες έχει να τη συντηρεί.

Από εκεί και πέρα όλα είναι υπό τον δικό τους έλεγχο. Η "φωτιά" σταματάει όταν οι ίδιοι το αποφασίσουν ...Όταν οι ίδιοι παύουν να εφοδιάζουν με "βενζίνη" και "στουπιά" τον "εμπρηστή".

Φαινομενικά ξεκίνησαν τον "εμπρησμό" από το φτωχό της μέρος, αλλά εκ των υστέρων έγινε φανερό ότι στόχευαν αλλού. Πού αλλού; Εκεί όπου βρισκόταν ο πραγματικός στόχος των χρηματοδοτών τους. Ξεκίνησαν από τη φτωχή Πολωνία, αλλά η γενική διάχυση της φωτιάς αποκαλύπτει ότι στόχευε τη Βρετανία ...Αυτό, δηλαδή, το οποίο ήταν εξ’ αρχής το ζητούμενο για τα "αφεντικά".

Οι Εβραίοι τραπεζιτες ήταν οι συνένοχοι των Αμερικανών και συνεργάτες των Ναζί στον πόλεμο. Γιατί ήταν απαραίτητοι; Γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορούσε να διασκορπιστεί η "φωτιά" σε ολόκληρη την Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Οι Εβραίοι ήταν το "στουπί", το οποίο ήταν διαθέσιμο σε ολόκληρη την Ευρώπη και το οποίο θα επέτρεπε στη γερμανική "φωτιά" να μπει σε όλα τα κράτη. Όλα τα κράτη είχαν εβραϊκές κοινότητες και άρα λόγο πάνω στο θέμα της ναζιστικής πολιτικής. Όλα τα κράτη δέχονταν πιέσεις, για να πάρουν θέση στο εβραϊκό ζήτημα. Άρα η γερμανική "φωτιά" ήταν θέμα χρόνου να τους συμπεριλάβει όλους. Με "βενζίνη" από τα εβραϊκά χρήματα των ΗΠΑ και "στουπί" τις εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης, η "φωτιά" γρήγορα επεκτάθηκε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της.

Οι διωγμοί των Εβραίων της Γερμανίας και στη συνέχεια της Πολωνίας ήταν αυτοί, που έκαναν το πρόβλημα παγκόσμιο ...Αυτοί οι διωγμοί ενεργοποίησαν όλα τα "μέτωπα" και εκεί την "πάτησαν" οι Βρετανοί ...Αυτοί οι διωγμοί πρόσφεραν στη Γερμανία "συμπαθούντες" και βέβαια και εχθρούς.

Πιστεύουμε ότι υπήρχαν νεκροί Εβραίοι. Μπορεί όχι στα μεγέθη που οι ίδιοι προσδιόρισαν, αλλά υπήρξαν. Την εξήγηση, που δεν μπορεί να μας τη δώσει η επιστήμη της ιστορίας ελλείψει στοιχείων, μας τη δίνει η επιστήμη της εγκληματολογίας, η οποία δεν έχει ανάγκη τα στοιχεία αυτά. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που κάποιος από τους συνενόχους, λόγω των αναγκών του ρόλου του, αναγκάζεται σε "αυτοτραυματισμό".

Απαλλάχθηκαν από την κατηγορία του υπόπτου και πήγαν κατ’ ευθείαν στην κατηγορία του θύματος.

Ας σκεφτεί κάποιος το πόσο βελτίωσαν οι Εβραίοι ως έθνος τη θέση τους στον κόσμο εξαιτίας εκείνου του "Ολοκαυτώματος" και ας το αποτιμήσει σε αξία.

 Από παρασιτικά και αποκρουστικά "τρωκτικά" των γκέτο έγιναν κατ’ ευθείαν οι "ιερές αγελάδες" της χριστιανικής κοινωνίας

Όταν τα σημερινά αμύθητα κέρδη των Εβραίων έγιναν πάνω σε εκατό εκατομμύρια νεκρών, αντιλαμβανόμαστε ότι την "έβγαλαν" απολύτως "τζάμπα" και μόνον που επιβίωσαν ανάμεσα στους συγγενείς των θυμάτων τους. Αν ήξερε ο κόσμος τι ρόλο έχει παίξει εις βάρος του ένας Ρότσιλντ ή ένας Ροκφέλερ, δεν υπήρχε περίπτωση να μην τους κατασπαράξει με τα δόντια του.

Προφανώς οι Βρετανοι δεν έβλεπαν ότι τα τραπεζικά "εμβάσματα", που έκαναν τον Χίτλερ ισχυρό, ήταν αμερικανικά με εβραϊκές υπογραφές. Δεν μάθαιναν ότι τα γερμανικά υποβρύχια, που σκορπούσαν την καταστροφή στον Ατλαντικό Ωκεανό, ήταν κατασκευασμένα με αμερικανικά δολάρια και εφοδιάζονταν με το πετρέλαιο του Ροκφέλερ.

Οι Βρετανοί δεν έβλεπαν ότι τα υποβρύχια αυτά κατέστρεφαν τον βρετανικό στόλο, απομονώνοντας τη Βρετανία από τις αποικίες της και προκαλώντας της οικονομική "αιμορραγία". Πάνω από πεντακόσια σκάφη έχασαν οι Βρετανοί μόνον το 1940 και οι Αμερικανοί πουλούσαν "τρελίτσα" και ουδετερότητα. Μία μικρή "βοήθεια" έδωσαν στα "αδέρφια" τους και αυτήν την αντάλλαξαν με βάσεις στην Ισλανδία.

Περίμεναν να πάρει φωτιά ολόκληρη η Ευρώπη και μετά να επέμβουν ...Περίμεναν να εξασθενίσουν όλα τα μέρη, για να έρθουν "φρέσκοι" για τις εισπράξεις ...Περίμεναν να υποφέρουν οι λαοί, για να μπορούν να τους "ευεργετούν" με "ψίχουλα" ...Περίμεναν να φορτωθούν εγκλήματα οι Γερμανοί, για να αναλάβουν ως "πολιτισμένοι" την προστασία τους.

Μόλις ο "πυρομανής" με τους συνενόχους του ολοκλήρωσε το έργο του και έβαλε στο "πλάνο" της κοσμοκρατορίας τα υπερατλαντικά αφεντικά του, τέθηκε υπό την "προστασία" τους. 

Αυτά τα αφεντικά μπήκαν με "φούρια" στην Ευρώπη και αφού έκρυψαν τα "μπετόνια" με τη "βενζίνη" και προστάτευσαν από τις έρευνες τα "στουπιά", άρχισαν τον σχεδιασμό του μεταπολεμικού κόσμου ...Του κόσμου εκείνου, ο οποίος θα χτιζόταν με αμερικανικά δάνεια και υπό την απόλυτη κυριαρχία των Αμερικανών. 

Για να είναι σίγουροι ότι η "γειτονιά" δεν θα ξέφευγε από τον έλεγχό τους, άνοιξαν "βεντέτα" με τον κάτω "μαχαλά" ...Τον σοβιετικό "μαχαλά" ...Τον "μαχαλά" που οι ίδιοι θα χρηματοδοτούσαν, για να φαίνεται εντυπωσιακός και βεβαίως απειλητικός ...Τον "μαχαλά" που θα τους επέτρεπε να προστατεύσουν όλους τους εγκληματίες υπαλλήλους τους.

Η παράσταση είχε πλέον ολοκληρωθεί. Θα δινόταν μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής "λείας" στους Σοβιετικούς και αυτοί θα "χόρευαν" στους ρυθμούς των Αμερικανών. 

Όλοι κερδισμένοι εις βάρος της Ευρώπης και της Βρετανίας. Μόνοι τους έγιναν "φίλοι", για να μοιραστούν την Ευρώπη και μόνοι τους έγιναν ξανά "εχθροί", για να κρατήσουν τα "μερίδιά" τους. Ο καθένας αναγόρευσε τον εαυτό του "προστάτη" του δικού του "κόσμου" και εξασφάλισε την επιβίωσή του εξαιτίας της αντιπαλότητας του "εχθρού". 

Από εκεί και πέρα οι συνένοχοι εγκληματίες έκαναν ό,τι κάνουν πάντα οι εγκληματίες. Απέκρυψαν όλα τα στοιχεία, που αφορούσαν τα αμερικανικά "μπετόνια" και τα εβραϊκά "στουπιά", για να μην έχει πρόσβαση κανένας. Έφτασαν στο σημείο να ποινικοποιήσουν κάθε προσπάθεια να δημοσιοποιηθούν ή να αναλυθούν τα στοιχεία αυτά.

Από εκείνη τη στιγμή —και μέχρι τις ημέρες μας— τα πάντα είναι "σφραγισμένα". Υπάρχει μόνον μία επίσημη "πραγματογνωμοσύνη" και αυτή είναι η δική τους ...Για όλα ευθυνόταν ο Χίτλερ, ο οποίος αυτοκτόνησε και οι πολλοί εγκληματίες, οι οποίοι μυστηριωδώς "εξαφανίστηκαν" και δεν μπόρεσαν οι "καλοί" να τους δικάσουν. 

Η ιστορία ανέχεται με μεγάλη ευκολία αυτό, το οποίο θα έκανε την εγκληματολογία να επαναστατήσει. Γιατί να επαναστατήσει; Γιατί δεν είναι δυνατόν οι άνθρωποι, οι οποίοι ελέγχονται ως ύποπτοι —επειδή αποδεδειγμένα εξ’ αρχής χρηματοδότησαν τον "εμπρηστή"—, να είναι οι ίδιοι που αναλαμβάνουν να κάνουν την "πραγματογνωμοσύνη" του "εμπρησμού". 

Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψει η εγκληματολογία στους Αμερικανούς να "κλείσουν" το θέμα ...Να το "κλείσουν" αυθαίρετα και μάλιστα θέτοντας τον "εμπρηστή" υπό την προστασία τους και άρα δίνοντάς του ασυλία.

Η Ευρώπη δεν είχε ανάγκη τα αμερικανικά χρήματα πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Απέκτησε αυτήν την ανάγκη εξαιτίας εκείνου του Πολέμου και άρα εξαιτίας εκείνων, οι οποίοι χρηματοδότησαν τους Ναζί να τον πραγματοποιήσουν.

Οι Αμερικανοί "αυτοδιορίστηκαν" προστάτες της Δημοκρατίας και οι ίδιοι χρηματοδότησαν τους σταλινικούς Σοβιετικούς, για να παραστήσουν τους "εχθρούς" υπό την προϋπόθεση να προστατεύσουν κι αυτοί από την πλευρά τους τούς Ναζί και όλους τους συνεργάτες τους.

Άπειροι ναζιστές εγκληματίες απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες και "στρατεύτηκαν" στην υπηρεσία των Αμερικανών, γιατί "κρίθηκαν" ότι, ναι μεν εγκλημάτησαν, αλλά δεν το έκαναν για να υπηρετήσουν τον ναζισμό, αλλά για να πολεμήσουν τον κομμουνισμό

Σε ολόκληρη τη μεταπολεμική περίοδο η Γερμανία τελεί υπό την κηδεμονία των Αμερικανών και ο κρατικός μηχανισμός της στελεχώνεται από γνήσιους ναζιστές ...Ναζιστές πολύτιμους για τους Αμερικανούς, γιατί μπορούν να τους εκβιάζουν ανά πάσα στιγμή. Όποιος δεν τους υπάκουε τυφλά, θα έβλεπε τον "φάκελό" του να δίνεται στη δημοσιότητα 

Οι Ναζί έγιναν το πολύτιμο "κεφάλαιό" τους, όχι μόνον στη Γερμανία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη ...Η "παγίδα" είχε αποδώσει τέλεια... 

Υπόθεση Μάξ Μέρτεν (πως η σύγχρονη Γερμανία προσπάθησε και πέτυχε την αμνήστευση και απελευθέρωση του ναζί εγκληματία πολέμου Μαξ Μέρτεν)

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ιδρύθηκε το "Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου" (προϊστάμενος εισαγγελέας Ι. Τούσσης) , με αποστολή την στοιχειοθέτηση κατηγοριών και την ποινική δίωξη όσων τέλεσαν εγκλήματα πολέμου εις βάρος του Ελληνικού λαού. Το γραφείο αυτό τελικά άσκησε διώξεις εις βάρος 800ων Γερμανών στρατιωτικών, με βαρύτατα κατηγορητήρια, που περιλάμβαναν εκτελέσεις αμάχων και αθώων πολιτών, ολική καταστροφή χωριών, εξαναγκασμό 300.000 ανθρώπων σε υποσιτισμό και θάνατο από την πείνα και τις στερήσεις. Από τους 800 Γερμανούς στρατιωτικούς εναντίον των οποίων είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό “Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου”, για τη γενοκτονική δράση τους στην Ελλάδα, ελάχιστοι τελικά καταδικάστηκαν. Ανάμεσα τους όμως, ήταν και ο περιβόητος λοχαγός Μαξ Μέρτεν, προσωπικός φίλος του Χίτλερ, που είχε σταλθεί στην Θεσσαλονίκη το 1942, με ειδική αποστολή την κατάσχεση των περιουσιών των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.



Η δικογραφία εις βάρος του Μέρτεν είχε σχηματιστεί το 1947 με βαρύτατες κατηγορίες, με τον ίδιο να φυγοδικεί σε όλη την Ευρώπη. Συνελήφθη απρόσμενα τον Μάιο του 1957 όταν ήρθε ο ίδιος στην Ελλάδα για επιχειρηματικούς λόγους (όπως ο ίδιος υποστήριξε), δημιουργώντας στην νεοεκλεγμένη κυβέρνηση Καραμανλή μεγάλα προβλήματα. Βασική προτεραιότητα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τότε, ήταν η πλήρης εξομάλυνση των σχέσεων με την Δυτική Γερμανία, καθώς διακυβεύονταν σημαντικά οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδας.

Η κορύφωση της πολιτικής αυτής, ήταν η επίσκεψη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Βόννη το 1958, όπου στις συναντήσεις του με τον καγκελάριο Αντενάουερ, επιβεβαιώθηκε η αποκατάσταση στις σχέσεις των δύο Χωρών. Ο Καραμανλής διαπραγματεύθηκε ένα δάνειο 200 εκατομμυρίων μάρκων, ενώ ζήτησε και ευνοϊκή συμφωνία για την μεταφορά Ελλήνων μεταναστών στην ακμάζουσα Δυτική Γερμανία. Άγνωστο γιατί, ο προκάτοχος της κας Μέρκελ έθεσε ως βασική προϋπόθεση για την σύσφιξη των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων που επιθυμούσε διακαώς η Ελλάδα, την παύση των διώξεων από τις Ελληνικές Αρχές εις βάρος των ναζί εγκληματιών πολέμου.Έτσι, για να εξομαλυνθούν οι διμερείς σχέσεις, αρχικά η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε από τη Γερμανία να σταματήσει τη λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου. Στην συνέχεια, τον Ιανουάριο του 1959 η κυβέρνηση Καραμανλή ψήφισε στην βουλή νομοθετικό διάταγμα «περί τροποποίησης της νομοθεσίας για τα εγκλήματα πολέμου», σύμφωνα με το οποίο ορίζονταν ότι «αναστέλλεται αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτείται απόφασίς τις δικαστηρίου, πάσα δίωξις Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματικών πολέμου, καθώς και η εκτέλεσις πάσης ποινής ή το υπόλοιπον ταύτης». Το φωτογραφικό αυτό διάταγμα καταψήφισε σύσσωμη η αντιπολίτευση διαμαρτυρόμενη για την απαράδεκτη μεθόδευση.

Τον Φεβρουάριο του 1959 ο Μαξ Μέρτεν μετά την σύλληψη του, είχε οδηγηθεί σε δίκη στην Ελληνική δικαιοσύνη. Η Δυτική Γερμανία διαμαρτυρήθηκε σθεναρά για την φυλάκιση του Μέρτεν, ενώ η δίκη λόγω του είδους των εγκλημάτων, είχε συγκεντρώσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Μέσα στο κατηγορητήριο συμπεριλαμβάνονταν κατηγορίες για 650 δολοφονίες, και για καταστροφή Εβραϊκού νεκροταφείου. Οι μάρτυρες κατηγορίας που προσήλθαν ήταν οι περισσότεροι Εβραϊκής καταγωγής, ενώ τα στοιχεία εις βάρος του Μέρτεν ήταν συντριπτικά, αν και ο ίδιος δήλωσε αθώος. Τελικά τιμωρήθηκε μόνο με 25 χρόνια φυλακή, ποινή που προήλθε από την συγχώνευση όλων των ποινών από τα αδικήματα που του αποδόθηκαν.

Οι πιέσεις από την Δυτική Γερμανία για την απελευθέρωση του Μέρτεν εντάθηκαν. Ο υπουργός δικαιοσύνης της Γερμανίας Gustav Heinemann δήλωσε ευθέως πως κάθε οικονομική συμφωνία με την Ελλάδα θα αντιμετωπιζόταν με εχθρότητα από την Γερμανική κοινή γνώμη, για όσο θα εκκρεμούσε η υπόθεση του Μέρτεν. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν είχε πολλές επιλογές για τον πρόσθετο λόγο ότι η Δυτική Γερμανία ήταν τότε η βασική εξαγωγική Χώρα για τα Ελληνικά καπνά. Το διάταγμα που είχε υπογραφτεί τον Ιανουάριο, άνοιξε τον δρόμο για μια πρωτοφανή για τα νομικά Ελληνικά χρονικά πράξη: ο υπουργός Δικαιοσύνης Καλλίας παρέδωσε τον Μαξ Μέρτεν στην Δυτική Γερμανία "δήθεν" για να εκτίσει εκεί την ποινή του.

Όταν ο Μέρτεν έφτασε στην Γερμανία απαλλάχθηκε για τη δράση του στην Ελλάδα με βούλευμα και αμνηστεύθηκε λόγω "αμφιβολιών", παρά την υπόσχεση της Γερμανίας ότι θα τον δίκαζε και θα τον φυλάκιζε. Η απελευθέρωση αυτή αποτέλεσε πέτρα του σκανδάλου για την Ελλάδα της δεκαετίας του ΄60 και είχε στηλιτευτεί από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και όλο τον τύπο, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης.

Ο Μαξ Μέρτεν σταδιοδρόμησε ως κρατικός αξιωματούχος της Γερμανίας για μια σχεδόν δεκαετία. Απεβίωσε πλήρης ημερών στην Γερμανία το 1972.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η αντιμετώπιση της μεταπολεμικής Γερμανίας έναντι των χαμηλόβαθμων κατηγορούμενων για ναζιστικά εγκλήματα ήταν από επιεικής ως προστατευτική. Η "υπόθεση Μέρτεν" είναι μια τέτοια περίπτωση προστασίας που δεν πρέπει να χρεώνεται αποκλειστικά στην Γερμανική κυβέρνηση, αλλά και στην Γερμανική κοινή γνώμη. Η ωμή επέμβαση της Δυτικής Γερμανίας στην Ελληνική δικαιοσύνη και ο οικονομικός εκβιασμός που ασκήθηκε τότε, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτές οι πρακτικές διακρίνουν την Γερμανική πολιτική από την εποχή που ο Βίσμαρκ συνένωσε τα μικροσκοπικά κρατίδια της κεντρικής Ευρώπης ως σήμερα.

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ - ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Η δήλωση του Γερμανού εκπροσώπου εξωτερικών για την δήθεν καταβολή των Γερμανικών αποζημιώσεων είναι εν μέρει ακριβής. Το ποσό που καταβλήθηκε το 1960 στην Κυβέρνηση Καραμανλή (110 εκατομμύρια μάρκα) που είχε ικετέψει σχεδόν για την καταβολή του, ήταν αστείο μπροστά σε αυτό που είχε επιδικάσει η συνδιάσκεψη των Παρισίων (8,5 δις δολάρια έναντι 14 δις που ζητούσε η Ελλάδα). Σε αυτό το ποσό ο Γερμανός εκπρόσωπος άθροισε αυθαίρετα και τα χρήματα που δάνεισε η χώρα του στην Ελλάδα στο πλαίσιο της ΕΟΚ και της Ε.Ε. Ως τώρα βέβαια, υποτίθεται ότι τα χρήματα αυτά δίνονταν, όπως σε όλες τις Χώρες άλλωστε, στο πλαίσιο της κοινοτικής αλληλεγγύης. Δεν θυμάμαι ποτέ Γερμανό αξιωματούχο να υποστηρίζει ότι ο δανεισμός αυτός ήταν για τα ναζιστικά εγκλήματα της Κατοχής.

Σήμερα μάθαμε ότι δεν ίσχυε αυτό, από επίσημα Γερμανικά χείλη. Επίσης μάθαμε ότι η προσβολή του πολιτισμού ενός σύμμαχου κράτους, προστατεύεται στην Γερμανία από την ελευθερία του Τύπου. Αλλά τελικά μάθαμε και κάτι άλλο: Τα χρήματα τελικά μπορεί να αθωώσουν μέχρι και καταστροφείς, σαδιστές δολοφόνους και βασανιστές, αλλά σίγουρα δεν μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την αισθητική των απογόνων τους.

ΠΗΓΕΣ

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=985624

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=5062

http://hcc.haifa.ac.il/Departments/greece/events/holocaust_greece/Samuel_Hassid.pdf

http://stavrochoros.pblogs.gr/2009/09/ypothesh-karamanlh-merten-1959-.html

http://lefobserver.blogspot.com/2009/11/blog-post_697.html

Ι. Β. Δ.